Woda jako symbol wielkanocny

Woda w przeciwieństwie do ognia wypełnia i kształtuje nasze ciało. Jest tak ściśle z nami związany, że bez niego umieramy. Człowiek pragnie wody.

Człowiek może obejść się bez wielu rzeczy, lecz pragnienie napoju jest w nim tak nieodzowne, iż konstytuuje pewne fundamentalne „otwarcie”.

Wiele kultur postrzegało wodę jako symbol szczególnych energii witalnych. W tradycji judeochrześcijańskiej woda stała się znakiem życia nadprzyrodzonego, przeobrażającego sam duchowy rdzeń człowieczeństwa.

Wodą Ducha jest łaska – dar darmo dany przez Chrystusa. Łaska Chrystusa przypomina studnię bez dna. Wszyscy mogą z niej czerpać.

Od momentu chrztu łaska wkroczyła w nasze życie. To ona nas formuje, odnawia, krzepi i uzdalnia do wydawania duchowych owoców.

Woda jest elementem kultu we wszystkich religiach. To narzędzie ożywiania, odmładzania, uzdrawiania, nie tylko w rzeczywistości ziemskiej, ale także po śmierci (pokrapianie zmarłego, np. w rytach egipskich).

Woda, podobnie jak światło, posiada w Biblii bardzo szerokie znaczenie. Jest ona symbolem Duch świętego i jego mocy stwórczej (Rdz. 1-2), znakiem ożywienia (Ez 36, 25; 37, 1-10), wierności Boga swojemu ludowi (Wj 17, 6). Woda jest także znakiem oczyszczającej pokuty.

Zarówno Stary Testament jak i Nowy Testament znają także niszczącą symbolikę wody (potop, zniszczenie wojska egipskiego).

Podstawowym rytem wody w liturgii jest sakrament chrztu. Natomiast użycie wody na początku Mszy św., tzw. pokropienie wodą (aspersja), nawiązuje właśnie do chrztu i pobudza do wdzięczności za łaskę Ducha Świętego otrzymaną w tym sakramencie. W rycie pogrzebu pokropienie wodą pobłogosławioną w pożegnaniu zmarłego przypomina fakt, że „chrzest jest wszczepieniem w życie wieczne”.

Religie pogańskie często stosowały wodę jako jako narzędzie oczyszczenia. W chrześcijaństwie modlitwy błogosławiące wodę celem użycia jej do oczyszczania pojawiły się na Zachodzie w liturgii galijskiej i wizygockiej. Dla wzmocnienia skutku działania dodawano sól (nawiązanie do gestu proroka Eliasza). Skrapianie wodą pobłogosławioną pomieszczeń było rozpowszechnione w klasztorach. Stąd najprawdopodobniej wywodzi się zwyczaj aspersji. Woda święcona jest używana także przy błogosławieniu innych przedmiotów czy osób.

Powrót

• Baranek wielkanocny
• Jajko wielkanocne jako symbol
• Woda jako symbol wielkanocny
• Ogień jako symbol wielkanocny